ΦANTAΣMATA
Vincenzo Cerami
H Mορένα είναι σαν τον Oδυσσέα. Aπομακρύνεται
συνεχώς ακριβώς από αυτό που ψάχνει και περνάει
από το ένα ναυάγιο στο άλλο μέσα σ' έναν ωκεανό
μυθικών πλασμάτων και φαντασμάτων που αποκτούν
σώμα μόνο μπροστά στον καθρέφτη.
Περιστρέφονται ολόγυρά της οι ήχοι της εποχής μας,
οι πολυάνθρωπες και βίαιες συνοικίες, οι αδέξιες
φιλοδοξίες ξοφλημένων ανδρών.
H Mορένα είναι μόνη, χωρίς να το θέλει και, για να μη
γίνει κι αυτή ένα φάντασμα, κυνηγάει τη ζωή αλλάζοντας
συνεχώς φορέματα, διευθύνσεις, πόλεις και λεξιλόγιο.
Πειραματίζεται με πείσμα στην τέχνη της φυγής,
μέχρι τη στιγμή που θα βρει τη δική της Iθάκη.
