Το ανθρώπινο ζήτημα

Ένας υπάλληλος μιας πολυεθνικής επιχείρησης (γερμανικής προέλευσης) με έδρα στη Γαλλία, εργάζεται ως ψυχολόγος στο τμήμα ανθρώπινου δυναμικού. Kατ’ εντολή του διευθυντή του, ο ρόλος του είναι διττός: επιλογή του προσωπικού και οργάνωση σεμιναρίων που απευθύνονται στα στελέχη της εταιρείας. Oι χρησιμοποιούμενες μέθοδοι στοχεύουν στο να εξωθήσουν τους εργαζόμενους να υπερβούν τα ατομικά τους όρια, να αφυπνίσουν τη φυσική εκείνη επιθετικότητα που θα μπορούσε να τους κάνει πιο στρατευμένους, πιο παραγωγικούς. Όταν πέφτουν στα χέρια του ορισμένες συγκλονιστικές επιστολές από το σκοτεινό παρελθόν του διευθυντή του, συνειδητοποιεί πως τα στρατόπεδα συγκέντρωσης δεν έχουν κλείσει ακόμη τις πόρτες τους…

Tο ανθρώπινο ζήτημα είναι ένα οδοιπορικό στην παράνοια και την πτώση, μια κατάδυση στην κόλαση των ναζιστικών στρατοπέδων εξόντωσης, που αναβιώνει μέσα από επιστολές γραμμένες με μορφή γρίφου. Kαθώς τα κομμάτια του λεκτικού παζλ μπαίνουν στη θέση τους και βαθμιαία ανασύρουν μνήμες απωθημένες, η γλώσσα γίνεται ο εφιαλτικός τόπος όπου εκρήγνυται το παράλογο.

Ανάμεσα στα τρομοκρατημένα αυτά πλάσματα που σκοντάφτουν στο ανάχωμα, βλέπω έναν μαύρο πρίγκιπα, αρχοντικό, να στέκεται πλάι σε ένα ασθενοφόρο με το σήμα του ερυθρού σταυρού που το έχουν τοποθετήσει εκεί για διακοσμητικούς λόγους. Ο άντρας αυτός είναι γιατρός, ξεχωρίζει μέσα στο πλήθος τους αδύναμους, τους γέρους, τους άρρωστους, τους ικανούς για εργασία. Φωνάζει: links, links, rechts, links, είναι οι μόνες του λέξεις. Ένα αγόρι δώδεκα-δεκατριών ετών, που το έστειλε αριστερά, χτυπιέται σαν διαολεμένο εν μέσω των πράσινων στολών. Μοιάζει ήδη γερό, γεμάτο θέληση. Ο γιατρός αξιωματικός διστάζει, σκέφτεται να αλλάξει την απόφασή του, ύστερα όμως το μετανιώνει και φωνάζει δυνατά: είπα links, ό,τι λέχθηκε, λέχθηκε. Τη νύχτα δεν μπορεί να κλείσει μάτι, πηγαίνει στο δωμάτιο του γιου του που κοιμάται. Ξέρει πως ο γιος του μοιάζει με το εβραιόπουλο, συνειδητοποιεί ότι αυτή ακριβώς η ομοιότητα με το δικό του παιδί ήταν που τον τάραξε προηγουμένως. Τότε πλαγιάζει στο κρεβάτι του γιου του, τον σφίγγει στην αγκαλιά του τόσο δυνατά που το παιδί στενάζει από τρόμο, νιώθει στην πλάτη του το άγγιγμα του πατέρα του και θέλει να φωνάξει…